logo
transparent

Blog Details

Created with Pixso. Do domu Created with Pixso. Blog Created with Pixso.

FDA vs LFGB: 5 kluczowych różnic dla puszek z tektury

FDA vs LFGB: 5 kluczowych różnic dla puszek z tektury

2025-07-30
    • Jak spełnić normy bezpieczeństwa żywności w USA i UE dla sprzedaży globalnej

       
      Dla producentów opakowań i marek sprzedających puszki spożywcze z blachy stalowej zarówno w USA, jak i UE, poruszanie się po przepisach FDA i LFBG może wydawać się żonglowaniem. Nawet niewielkie różnice w limitach powłok, protokołach testowych lub zasadach etykietowania mogą opóźnić wejście na rynek i zwiększyć koszty zgodności. W tym przewodniku omawiamy 5 kluczowych różnic między normami FDA (USA) i LFBG (UE) — i dzielimy się praktycznym, krok po kroku podejściem do zgodności z obydwoma, abyś mógł z pewnością rozszerzyć swoją globalną sprzedaż.
       

      Spis treści

       
    • Szybka odpowiedź: Jakie są główne różnice?
    • 5 kluczowych różnic między FDA i LFBG
    • Jak spełnić obie normy (kroki do wykonania)
    • Szybkie podsumowanie i kolejne kroki
    •  

       

      Szybka odpowiedź: Jakie są główne różnice?

       
      FDA (USA) i LFBG (UE) mają 5 kluczowych różnic dla puszek spożywczych z blachy stalowej:
       
    • Limity migracji powłok
    • Metody testowania
    • Wymagania dotyczące etykietowania
    • Zasady dotyczące zawartości cyny
    • Procesy zatwierdzania
    •  
      Dobra wiadomość? Dostosowując się do bardziej rygorystycznych wymagań LFBG, możesz stworzyć puszki z blachy stalowej, które spełniają obie normy — nie ma potrzeby oddzielnych serii produkcyjnych.
       

       

      5 kluczowych różnic między FDA i LFBG

       
      Aspekt FDA (USA) LFBG (UE)
      Limit migracji powłok Maksymalnie 50 ppm (dla większości powłok) Maksymalnie 10 ppm (bardziej rygorystyczne dla kontaktu z żywnością)
      Metoda testowania Wykorzystuje symulatory żywności w „najgorszym przypadku” (np. 4% kwas octowy) Wymaga 3+ symulatorów żywności (obejmuje więcej rodzajów żywności, w tym kwaśną, tłustą i wodną)
      Etykietowanie Brak obowiązkowej etykiety „bezpieczne dla żywności” (zgodność jest domniemana) Obowiązkowa etykieta „materiał do kontaktu z żywnością” (wymagane określone sformułowanie, np. „Odpowiednie do kontaktu z żywnością”)
      Zawartość cyny Brak górnej granicy (o ile migracja jest niska) Maksymalnie 200 ppm cyny w żywności (z powłoki puszki)
      Proces zatwierdzania Samocertyfikacja (producent potwierdza zgodność) Wymagane testy i dokumentacja stron trzecich (przed wejściem na rynek)
       
      Praktyczny wgląd: Bardziej rygorystyczny limit migracji LFBG wynoszący 10 ppm oznacza, że będziesz musiał wybrać wysokowydajne powłoki, które spełniają wymagania UE — co automatycznie przekroczy próg 50 ppm FDA, upraszczając strategię zgodności.
       
       

       

      Jak spełnić obie normy (kroki do wykonania)

       
      Aby usprawnić zgodność dla obu rynków, wykonaj następujące kroki:
       
    • Wybierz powłoki z limitami migracji ≤10 ppm: Spełnia to najsurowsze wymagania LFBG i z łatwością przekracza próg 50 ppm FDA.
    • Testuj z 3+ symulatorami żywności LFBG: Obejmuje to wymagania testowe FDA w „najgorszym przypadku”, więc nie będziesz potrzebować oddzielnych testów dla rynku amerykańskiego.
    • Dodaj wymagane etykiety LFBG: Etykieta UE „materiał do kontaktu z żywnością” jest szeroko akceptowana w USA, więc możesz użyć tego samego opakowania dla obu regionów.
    • Ogranicz zawartość cyny do 200 ppm: Spełnia to zarówno wyraźny limit LFBG, jak i dorozumiane wymaganie FDA dotyczące niskiej migracji.
    • Przeprowadź testy stron trzecich: Spełnia to obowiązkowe zatwierdzenie przed wprowadzeniem do obrotu przez LFBG i zapewnia dokumentację wspierającą samocertyfikację FDA.
    •  

       

      Szybkie podsumowanie i kolejne kroki